Blog

Regelmatig zal ik hier een kort stukje tekst plaatsen over de dingen die mij bezighouden, die ik tegenkom tijdens mijn werk en die ik met u wil delen. Gewoon, over plezier hebben in lekker autorijden en ontspannen kamperen.  Natuurlijk kan ik het niet laten af en toe ook mijn mening te geven over alles wat met auto's, caravans en campers te maken heeft. Scherp, opiniërend en lekker leesbaar. Geniet ervan! 

 

Blog


Terug naar overzicht

25-01-2018

Moet ik ooit een keer gehad hebben (2)

Een paar weken terug trakteerde ik jullie op een lijstje met daarop wat auto's die ik ooit nog een keer gehad moet hebben. En geloof het of niet, hoewel het delen van het lijstje een zekere onrust in me naar boven haalde en sindsdien een deel van mijn wagenpark ververst is, zit er bij de nieuwe aanwinsten geen enkele kandidaat van dat lijstje. Wel werd er op social media lekker op los gediscussieerd, dus tijd voor een deel twee.

MG ZT
Een Rover 75 is leuk. Een MG ZT nog leuker. Want waar de Rover geheel in stijl meestal komt in oubollige kleurtjes en met veel hout in het interieur, is de technisch vrijwel gelijke MG zijn baldadige broertje in trainingspak. Grilletje met racegaas in plaats van chroom, dikke wielen, meegekleurde skirts en als je geluk hebt een vette achterspoiler op de kofferbak. In een kek kleurtje, rood of felblauw, en met de 2.5 V6 onder de kap en een handbak heb je een vermakelijk leuke auto. Ooit stuurde ik er een rondje mee en was verkocht. Serieus leuk.

Skoda Octavia Laurin&Klement
Mijn carrière in de autobranche startte rond de eeuwwisseling in de showroom van Skoda. De Octavia begon net een beetje aan te slaan in de leasewereld en de Fabia verving de Felicia, waarmee de laatste twijfel over Skoda was weggenomen. In de showroom stond een Octavia van zestigduizend gulden! Een Laurin&Klement, vernoemd naar de grondleggers van het merk. Beige leer, stoelverwarming, een schuifdak, koplampsproeiers en hele mooie wielen, het was me wat. En hoewel nog niet veel mensen zo ver waren om zestig mille voor een Skoda af te tikken was duidelijk dat het merk serieus genomen moest worden. De paar keer dat ik de L&K-demo wist te arresteren voor een wat langer ritje maakten indruk. Ik wil dat gevoel weer terug.

Aston Martin Lagonda
De wat minder realistische vertegenwoordiger in deze selectie is een heerlijk stukje Britse overmoedigheid. Eind jaren zeventig schijnt iemand in bekakt Engels te hebben geroepen dat er nodig een topklasse Limousine ontwikkeld moest worden op het eiland, omdat de producten van Jaguar, Rolls-Royce en Bentley blijkbaar niet aan die omschrijving voldeden. Het resultaat was de krankzinnige Aston Martin Lagonda, die in recordtijd werd ontwikkeld en waarvan de betrouwbaarheid zich laat raden. Zeker als je weet dat het ding een compleet digitaal dashboard met tiptoetsbediening had. Misschien wel daarom vind ik 'de slechtste auto ter wereld' geweldig, en zak ik elke keer als ik er een zie door de knieën. Sinds ik er een blokje om mee heb gereden weet ik het zeker: al werkt er nog geen kentekenplaatlampje, ik wil 'm toch.

Renault Twingo 1
Klein van buiten, ruim van binnen, simpel en vooral vrolijk: toen Renault eind 1992 met de eerste Twingo kwam, vond eigenlijk iedereen hem leuk. Ik ook. In de loop der jaren werd het kikkeroogje echter steeds luxer en verdween naar mijn mening ook een beetje z'n charme. Het is tenslotte geen Clio, dus een Twingo met leer en airco hoeft toch niet? Geef mij een mintgroene of okergele Twingo van de allereerste generatie, met het onverwoestbare 1.2 Cléon-blokje onder de kap en natuurlijk zo'n simpel vouwdakje. De zomer kan niet veel vrolijker worden, toch?



Terug naar overzicht