Blog

Regelmatig zal ik hier een kort stukje tekst plaatsen over de dingen die mij bezighouden, die ik tegenkom tijdens mijn werk en die ik met u wil delen. Gewoon, over plezier hebben in lekker autorijden en ontspannen kamperen.  Natuurlijk kan ik het niet laten af en toe ook mijn mening te geven over alles wat met auto's, caravans en campers te maken heeft. Scherp, opiniërend en lekker leesbaar. Geniet ervan! 

 

Blog


Terug naar overzicht

20-12-2016

Het jaar op wielen

Tweeduizendzestien is bijna ten einde, een jaar vol zoekopdrachten, proefritten, inspecties op de brug, vochtmetingen en onderhandelen. Ik reed hele alledaagse en hele bijzondere auto's. Nieuwe en oude, groot en klein. De modernste campers met voorzieningen die je thuis niet eens hebt en sympathieke oudjes die een verhaal vertellen en waar je nog prima mee kunt kamperen. Voor wie het leuk vindt hieronder een paar hoogtepunten.

De proefrit waar ik het meest van genoten heb is ongetwijfeld die in een Morgan Plus 8 uit 1996 geweest. Een klassieker (ja echt, uit 1996!) in perfecte staat, prachtig weer en de verkoper die naast me zat en de fijne weggetjes in de omgeving goed kende vond het geen enkel punt een extra blokje om te gaan. Veel puurder autorijden kan bijna niet, wat een lol!

Stond de Morgan 's ochtends op het programma, 's middags door naar een drie jaar jonge Ford Focus. Een auto die ik vaak adviseer aan mensen die een goed rijdende, betrouwbare, degelijke en betaalbare occasion zoeken. Er is werkelijk niets aan te merken op zo'n Focus, of het moet het rommelige dashboard zijn met z'n slordige afwerking en veel te kleine multimediaschermpje. Maar als je daarmee kunt leven zijn er weinig betere keuzes denkbaar in dit segment. Vreselijk saai, maar ook vreselijk goed.

Zonder twijfel de auto die bij mij de meest warme gevoelens losmaakte, ondanks zijn koele carrosserie van ongelakt, geborsteld roestvrijstaal, is de DeLorean DMC-12 die goede vriend Gert-Jan aanschafte. Na opnieuw een renteverlaging bij de bank en de veertig in zicht vond hij het tijd zijn droom waar te maken. Groot gelijk, en een ding weet je zeker: een auto als deze wordt in elk geval niet minder waard. Gert-Jan, je bent een eindbaas en hoewel het nog even wachten is op het kenteken, alvast heel veel plezier met dit mooie stuk techniek.

Om nog even bij de klassiekers te blijven: het aantal Porsches 911 dat ik beoordeelde dit jaar is niet meer op de vingers van twee handen te tellen. Het wordt bijna lopendebandwerk. Maar ik heb de indruk dat de enorme hausse rond de populariteit van dit model, dat maakte dat sommige uitvoeringen in amper twee jaar tijd twee keer zo duur werden, een beetje tanende is. Ze staan weer wat langer te koop. Ik ben benieuwd wat zijn opvolger wordt.

In de categorie 'veel voor weinig' ben ik altijd op zoek naar de auto die niemand wil. Zo'n auto die gewoon goed is, maar niet gezocht en daardoor goedkoper dan z'n concurrenten die wel op de voorpagina van de autotijdschriften staan (of stonden). Zo kocht ik samen met iemand die een fijn rijdende, ruime en vooral praktische auto zocht een jonge Skoda Roomster in een supercomplete uitvoering en met een hele lage kilometerstand. Voor amper tien mille, waar vergelijkbare auto's met een wat conventioneler uiterlijk al gauw tweeduizend euro meer kosten. Kijk, dan ben je dus gewoon spekkoper.

Het leek zo mooi: na een paar maanden zoeken vond mijn klant eindelijk de camper van zijn dromen. Te koop bij een betrouwbaar ogend autobedrijf en zo te zien in prachtige staat, met een lage kilometerstand. De redelijke prijs maakte dat hij al bijna een handtekening had gezet, maar gelukkig net op tijd aan mij dacht en me belde voor een aankoopkeuring.
En dat was maar goed ook. Want wat zo mooi leek, was in detail een stuk minder. De camper bleek een behoorlijke lekkage in een van de wanden te hebben. Met het blote oog niet zichtbaar, maar de vochtmeter was onverbiddelijk. En zo kwam er meer naar voren. Want met amper 20.000 kilometer gereden in drie jaar zouden de banden ook nog niet versleten mogen zijn. En dat waren ze wel. Reden om te twijfelen aan de kilometerstand: even bellen met Duitsland, waar de camper vandaan kwam. De bevestiging van mijn wantrouwen werd snel geleverd: er was mee gerommeld. Kopen voor de vraagprijs was een flinke strop geweest. Wegwezen dus.

Tot slot mijn eigen wagenpark. Want ja, als professioneel autokoper ben je zelf natuurlijk ook verplicht om in iets aparts te rijden vind ik. En regelmatig te wisselen. Ik begon 2016 met een fijne Saab 9-3 Estate 1.9 Tid uit 2006, maar toen een van mijn vrienden de rappe Zweed tot gezinskrat degradeerde was de liefde al weer over. En kwam er zo'n auto die je als autoliefhebber gehad moet hebben, een Jaguar XJ Sovereign uit 1996. Dankzij de LPG-installatie verrassend voordelig te rijden, en vooral erg leuk. Dit najaar vond de Jag een nieuw baasje, en stuurde ik een paar weken dagelijks met mijn hobbyauto, een Renault 25 Monaco uit 1987. Geen straf.
Na een korte 'tussenpaus' van Italiaanse makelij ben ik weer terug bij Brits: ik rij sinds een paar weken een Land Rover Freelander uit 2001. Diesel, automaat en natuurlijk 4x4. Niet de meest economische keuze, wel een hele leuke. En hoewel de reputatie van dit model niet al te best is, tot nu toe nog geen problemen (klop klop). Ik hoop er het nieuwe jaar mee in te gaan, te beginnen met het testen van de nieuwe allterrainbanden op een onverharde ondergrond. Zin in!



Terug naar overzicht